Assen, Apeldoorn, Vijfhuizen, 15-02-2010 - De afgelopen zaterdagen hebben we tussen boeren en buitenlui doorgebracht. Het is weer bevestigd; boeren vind je overal. Niet alleen in het noorden, maar ook in het westen en zelfs op de Veluwe.
Boeren met koeien, geiten, graan, of wortels. Boeren met schapen met bijen, boeren met aardappels en bieten. Boeren met werkpaarden of varkens. Vooral boeren met campinggasten. Veel boeren die met dit “soort” vakantiegangers hun weilanden vullen. We stonden er tussenin. Op de SVR beurzen in Assen, Apeldoorn en de laatste zaterdag in Vijfhuizen waren wij net als de boeren om ons heen. Alleen dan anders.
Dat wij geen boeren zijn, kun je van een afstand al zien. Dat klinkt een beetje zoals ik het niet bedoel. Maar het is zoals het eruit ziet; wij, daar tussen alle, vooral Nederlandse boeren, blijven buitenlui uit Frankrijk.
Op de SVR beurs zijn de deelnemers voornamelijk boeren die naast hun bedrijf een kleine camping runnen. Gewoon erbij. Daar wappert de SVR vlag met de welbekende spreuk “Krek gezellig…” Naast het koeienmelken of wortels plukken zorgen zij voor een echte boerderijvakantie.
En op die SVR beurzen hebben we als camping Le Soustran de laatste zaterdagen gestaan . Al hebben wij geen boerderijbeesten op de camping zelf, er lopen wel heel wat van dat soort beesten om onze camping. Voornamenlijk van buurman boer Allain.
Heel in den beginne, toen we onze camping net hadden, maakten we kennis met de Stichting Vrije Recreatie. Vakantiegangers die het liefst op een groen weiland tussen levende have hun tentje opzetten. Dat is de doelgroep van deze stichting. Het paste wel bij ons idee van de camping. Vanaf die tijd hebben wij ons aangesloten bij de SVR. Want dat groene en die levende have kunnen wij onze gasten ook bieden.
Het heeft voordelen; samen “beurzen” met boeren. De beursdag begint op 10.00 uur. Eerst moeten de koeien gemolken en de wortels bewaterd. Maar veel van deze deelnemers zijn gewend om bij het ochtendgloren al in de weer te zijn. En dat is te merken. Om half negen zijn er al heel wat tafeltjes met Nederlandse huisvlijt uitgestald.
Er is in heel wat schuurtjes geknutseld om, van spijkers en houtjes, stellages te maken, waaraan de foto’s van het boerenleven getoond kunnen worden. Het is de moeite waard om bij binnenkomst de karretjes en rijdende transportkisten te bekijken..Zo te zien besteden de beursdeelnemers van de SVR hun vrije tijd nuttig. Hele families trekken hun campingonderdelen door de grote (nog) koude hallen. Om tien uur begint de beurs. Vaak wordt om 11.00 uur de 1500ste bezoeker al verwelkomd. Het zijn goed bezochte dagen, die Krek gezellige beurzen
Als bezige bijen wordt er opgebouwd. Soms lijkt het net een timmerfabriek. Als alles klaar staat, ziet het er knus en uitnodigend uit. Een beetje aandoenlijk.
De dagen zijn intensief, want ze worden druk bezocht. Vaak hebben we amper de tijd om zelfs een sanitairestop te maken. Heel wat voetjes schuivelen langs al die tafeltjes met informatie. Ook langs de tafeltjes uit het buitenland. Waar wij staan, is het een drukte van belang. De meneer van de organisatie, met de microfoon, houdt de stand bij en deelt de prijzen uit. Om drie uur roept hij om dat de 6100ste bezoeker een weekend op de lammetjesboerderij heeft gewonnen. Drie uur, nog één uur te gaan.
De laatste bezoekers lopen, al dan niet met een ijsje of een puntzak friet, langs. Het is bijna vier uur. Het einde van de dag nadert. We zijn best moe en een beetje schor van al de gesprekken. Als we even over vieren om ons heenkijken, zien we dat de meeste “boeren” hun ingenieuze stellingen al ingeklapt hebben en al bijna thuis zijn. Ongelooflijk hoe snel de volle hal er weer verlaten bij ligt. Waarschijnlijk “stonden de koeien op springen en moest het hooi weer van het land…”